Groeten uit Suriname!

26 juli 2021

Vandaag was het zover! Na het ontbijt werden we om 6.15 uur opgehaald door een taxibusje dat ons naar onze nieuwe tijdelijke werkplek bracht: het ziekenhuis in Wanica!
Het was fijn dat er nog twee verpleegkundigen uit onze groep meegingen die al een week ervaring hebben in dit ziekenhuis. Zij lieten ons het ziekenhuis zien voor we de afdelingen opgingen. Het ziekenhuis is pas in gebruik genomen toen COVID hier losbarstte.
Op het terrein staan grote tenten/barakken die tijdens de eerste en tweede golf werden gebruikt toen de ziekenhuizen tjokvol lagen. Het is moeilijk een voorstelling te maken van hoe dat moet zijn geweest. Op veldbedden en stapelbedden werden de zieke patiënten neergelegd die daar lagen te wachten op een plekje in het ziekenhuis. Artsen en verpleegkundigen hebben hier echt traumatische ervaringen beleefd. We hopen ze hierin ook te kunnen ondersteunen. Gelukkig is de situatie aan het verbeteren. De barakken zijn niet meer in gebruik.

Het ziekenhuis heeft alleen nog COVID cohort afdelingen. Vanwege een tekort aan personeel is de IC afdeling gesloten.
De Cohort afdelingen liggen nagenoeg nog vol. De ernst van hoe ziek patiënten zijn is vergelijkbaar met wat we in Nederland hebben meegemaakt.
Alle kamers zijn 3-persoons kamers, met privacy gaan ze wat minder strak om als in Nederland. Doordat infusen op de hand lopen en er geen oproepsysteem is waar patiënten om hulp kunnen vragen, is er geen ruis van allerlei piepjes en bellen. Alleen nu die van de optiflows...

Patiënten zijn erg dankbaar en helemaal niet veeleisend. Het tempo ligt anders.. dat is ff wennen en gezien de temperaturen hier ook heel erg raadzaam.
We kunnen onze expertise die we in het IJsselland Ziekenhuis op de Covid afdelingen hebben opgedaan goed inzetten. Naast het gebruik van de optiflows oefenen we o.a. patiënten en onze collega's in nieuwe ademhalingstechnieken en verschillende verpleegkundige handelingen.
Medische spullen zijn niet altijd op voorraad. Dan moet je een beroep doen op je creativiteit. Is er geen stuwband om een infuus te prikken dan maak je er een van handschoenen...
Het was een eerste dag vol met bijzondere momenten.
Om 15.15 uur kwam het busje ons weer ophalen om terug te gaan naar het hotel.

Bij terugkomst in het hotel komt de hele groep rond 19 uur bij elkaar. Dan eten we gezamenlijk en bespreken we onze ervaringen. Iedere dag gebeuren er heftige dingen. Men leeft hier in een andere cultuur met een andere manier van werken, ook op het medisch vlak, en soms is er dan geen match met de Nederlandse manier van werken. Zo leren we van elkaar.
Ook overlijden nog steeds veel mensen aan COVID. Het dagelijks bespreken van al deze ervaringen is daarom een noodzaak en het is goed dat hier elke dag ruimte voor wordt gemaakt!

Sunil, Mavis en Annemarie

Stichting Vrienden van het IJsselland Ziekenhuis

  • Prins Constantijnweg 2

  • 2906 ZC Capelle aan den IJssel

Copyright © - Alle rechten voorbehouden

Powered by